Het verhaal van Meneer H.

januari 2020
Mijnheer H*. houdt van koken, is gepassioneerd door geschiedenis en droomt ervan om ooit op zee te varen. Elke ochtend drinkt hij een glas vers fruitsap. Hij glimlacht veelt en is steeds goed gehumeurd.

Op een dag, toen zijn moeder zwaar ziek werd, besliste hij om bij haar te gaan wonen om voor haar te zorgen. Jammer genoeg overleed ze enkele maanden nadien.

Na acht maanden alleen te wonen, en door een niet-behandeld mentaal gezondheidsprobleem, kwam mijnheer H. er niet meer toe om voor zichzelf te zorgen. Hij betaalde zijn huur niet meer en werd aan de deur gezet.

En zo ontdekte mijnheer H. de harde en gewelddadige wereld van het leven op straat.

Hij ging van station naar station, van park naar park; zo leerde mijnheer H. plekken te vinden waar hij kon schuilen voor het slechte Belgische weer en voor indiscrete blikken.

Vanaf dan was mijnheer H. in survivalmodus. Wat voortaan voor hem telde, was dagelijks eten en drinken vinden en een plek om ís nachts te slapen. Hij was niet meer in staat om voor zijn eigen hygiŽne te zorgen, laat staan voor zijn administratie.

Vijf jaren gingen voorbij.

Op een dag contacteerde een bezorgde burger ons, die ons vertelde over de situatie van mijnheer H. en hoe we hem konden vinden.

Eerst was mijnheer H. timide en afstandelijk. Hij durfde ons zijn verhaal niet te vertellen. Omdat we hem niet wilden bruuskeren, bleven we slechts enkele minuten bij hem. Voordat we vertrokken, legden we hem uit dat we binnenkort terug langs zouden komen.

In de loop van onze bezoeken begon de man te glimlachten en geleidelijk aan begon hij wat losser te worden. Hij zei dat hij onze aanwezigheid apprecieerde en dat het hem vertrouwen gaf.

Op een dag in december had mijnheer H. een hoest die ons zorgen baarde, ook al klaagde hij er niet over. Maar de straat is geen gunstige plaats om te genezen en het kwik was al gedaald tot onder het vriespuntÖ

De week nadien werd zijn gezondheid slechter. Mijnheer H. was toen echt ziek. We stelden hem voor samen naar de dichtstbijzijnde apotheker te gaan om medicijnen te kopen.

Tot ons groot plezier stemde mijnheer H. hiermee in. Een eerste kleine overwinning. Ondertussen stelden we hem voor onze weg voort te zetten richting een zorgcentrum, waar hij een douche kon nemen en zijn kleren kon wassen, en dat bij een lekker warm drankje. Hij accepteerde, maar op één voorwaarde: dat we met hem meegingen. 

De douche deed hem enorm veel deugd. Hij kwam eruit met een grote glimlach tot achter zijn oren.

De hygiŽne van mijnheer begon te verbeteren: hij ging voortaan elke week naar het zorgcentrum, soms zelfs op zijn eentje. Wij hielpen hem regelmatig zijn medicijnen te nemen. Maar de expertise van een dokter bleef wel nodig.

Daarom regelden we een eerste afspraak voor mijnheer H. met een arts die we goed kenden. Eerst was mijnheer heel gestrest, maar uiteindelijk verliep de visite heel goed. Toen hij naar buitenging, zei hij ons zelfs dat hij voor zijn volgende afspraken alleen kon gaan.

De weken nadien bleven we werken aan zijn hygiŽne. We stelden samen prioriteiten en kleine te bereiken doelen vast. Hij was verzot op manicures. Ze waren voor hem een moment van ontspanning en hij maakte er dan gebruik van om over zijn dromen te vertellen. 

Tegen midden april vierde mijnheer zijn 41e verjaardag. Toen we hem een kaartje afgaven, getekend door de hele ploeg, nam hij de tijd om alle woorden van de ploeg goed te lezen. Hij hief het hoofd op, zijn blik vol emotie. Hij lachte hartelijk en bedankte ons voor deze attentie. Hij was geraakt, net als wij. Het herinnerde ons eraan dat het kleinste gebaar belangrijk is.

Vanaf dan verkeerde mijnheer H. in goede gezondheid en lukte het hem voor zichzelf te zorgen. Maar zijn administratie en sociale situatie bleven moeilijk. Maar dankzij de hulp van het hele netwerk konden we ook dit obstakel overwinnen. Op een ochtend in mei ging de telefoon. Goed nieuws! Mijnheer H. had zijn recht op een uitkering herwonnen.

Vervolgens ging alles heel snel. Bijna exact één jaar nadat we mijnheer H. voor de eerste keer ontmoet hadden, meldden we hem dat we huisvesting voor hem gevonden hadden en dat we het konden bezoeken.

Het betrekken van de woning gebeurd in een goedgemutste sfeer. Mijnheer H. en de vrijwilligers brachten samen de meubels naar boven. Hij was verheugd eindelijk een thuis te hebben en keek ernaar uit een goede warme maaltijd klaar te maken. Hij investeerde snel in zijn huisvesting: twee weken later had hij al een tapijt, een kleine plant en een spiegel in de inkomhal aangeschaft. ďNu is mijn appartement perfect!Ē, zei hij.

Enkele maanden na zijn intrek in zijn woonst brachten we hem een bezoekje. We troffen hem goed verzorgd aan, en het appartement was proper en opgeruimd. Hij bood ons koffie aan.

Hij deelde ons mee dat hij van dit nieuwe begin wilde gebruik maken om nieuwe gewoontes te creŽren. Op straat was de verleiding van alcohol en andere drugs heel groot. Deze substanties deden hem even ontsnappen aan de harde realiteit van het leven op straat. Maar nu hij accommodatie had, wilde hij daarmee stoppen. Een moedige beslissing die we volmondig onderschreven.

De volgende stap in de duurzame re-integratie van mijnheer H. was een nieuw netwerk opbouwen. Daarom zorgden we ervoor dat een vrijwilliger hem wekelijks bezocht. Samen voerden ze discussies, dronken ze koffie, gingen ze films zien en planden ze activiteiten. Ze hadden een goede verstandhouding en mijnheer H. ontving de vrijwilliger elke keer warm.

Op een dag, toen we mijnheer H. bezochten, zei hij ons dat we niet meer zo vaak moesten komen. Hij trok zijn plan heel goed: hij bleef bij zijn beslissing om niet meer te drinken, ging naar al zijn afspraken en had al enkele vrienden in de wijk gemaakt. 

(*) We stellen alles in het werk om de privacy van onze patiŽnten te beschermen en ons beroepsgeheim te respecteren. Toch willen we getuigen hoe onze patiŽnten moeten overleven en hoe we samen aan hun re-integratie werken. Daarom zijn namen van personen en plaatsen weggelaten of veranderd en reŽle situaties in een andere context geplaatst. Er is geen rechtstreeks verband tussen de mensen op de fotoís en het hier bovenstaande verhaal.

Andere nieuws

Het belang van motivatie

juni 2020
Mr. V. is een patiŽnt die we al een paar jaar volgen, eerst op straat, en vervolgens in zijn nieuwe woonst. Hij is zeer beminnelijk, met het hart op
suite

"Les Mondains" voor Straatverplegers Luik !

mei 2020
Ken je het liedje "Les Mondains" van de zanger Marka (Allée allée)? Hier kan je er de gekste versie van downloaden, en dan ... swing die
suite

Duizendmaal dank voor uw solidariteit!

mei 2020
In deze tijden van crisis zijn de overweldigende blijken van solidariteit hartverwarmend. Jullie vrijgevigheid raakt ons enorm en het is dankzij
suite

Je stoffen masker juist gebruiken

mei 2020
De eerste fase van exit uit de lockdown is begonnen. Dat betekent niet dat we minder voorzichtig moeten zijn, integendeel! Een masker dragen zodra je
suite

Poulette : Marka en Laurence Bibot zingen een lied voor Straatverplegers !

mei 2020
🎵 Poupou pou poupou 🎵Poulette, dat is het nieuwe nummer van het bekende showbizz koppel Marka (Allée, allée) en Laurence
suite

Het mensonwaardige leven op straat

mei 2020
"Toen ik onlangs in de metro liep, keek ik met ontsteltenis naar de mensen die uitgesloten zijn van de lockdown. De lockdown is natuurlijk niet
suite

Straatverplegers: 100 rondes tegen Covid-19

mei 2020
Oog in oog met de crisis hebben we zonder aarzelen onze straatrondes in Brussel en Luik verdrievoudigd! Er zijn immers teveel mensen op straat
suite

#ProtectTheUnhoused

april 2020
Organisaties over de hele wereld dringen aan op betere bescherming van dakloze mensen voor COVID-19Straatverplegers, Dokters van de Wereld, Artsen
suite

Straatverplegers in tijden van corona [UPDATE]

april 2020
Alleen samen kunnen we de pandemie overwinnen. Elk radertje in de gezondheidszorg heeft een verantwoordelijkheid, en wij spelen onze rol als
suite

FAQ Testen en opsporen Covid-19 bij dakloze mensen

april 2020
Frequently Asked Questions Ė Testen en opsporen Covid-19 bij dakloze mensenWat is het belang van een test- en opsporingsprogramma?De hele bedoeling
suite

Volgende